Chyba nie ma osoby, która nie słyszała o WarCrafcie. Jedni go ubóstwiają, inni omijają szerokim łukiem, ale i tak nazwa ta jest mocno zakorzeniona w świadomości graczy. Przyznam szczerze, iż moje jedyne spotkanie z WarCraftem miało miejsce kilka, a może nawet kilkanaście lat temu przy okazji drugiej odsłony  RTSa. Od tamtej pory nie miałem ochoty, by ponownie znaleźć się w targanym wojną świecie Azertoh. Aż do marca tego roku.
O jakości wydawanych przez Fantasy Flight Games gier chyba nie trzeba nic pisać. Każdy, kto zetknął się wcześniej z ich produktami wie, że są one na wysokim poziomie. Ci, którzy skuszą sie na WoWGP nie rozczarują się. Porządnie wykonane elementy pozwolą cieszyć się grą bardzo długo. Zaletą gry jest, że naszych bohaterów nie reprezentują kartonowe czy drewniane żetony, ale ładnie wyrzeźbione plastikowe figurki. Na pewno o wiele przyjemniej gra się takimi rekwizytami, które jeżeli zechcemy możemy pomalować, by jeszcze bardziej uatrakcyjnić rozgrywkę.
Na początku może trochę przerazić instrukcja. Jednak 27 stron wzbogaconych licznymi przykładami i ilustracjami, pozwoli nam już po 2 -krotnym przeczytaniu bez problemów przeprowadzić rozgrywkę.
Reguły są dobrze przemyślane. Fajnym pomysłem jest ewolucja naszego bohatera. Zdobywanie kolejnych poziomów doświadczenia, nie dość że zwiększa nasze charakterystyki, to również pozwala eksplorować wcześniej niedostępne fragmenty planszy. Nowe tereny niosą ze sobą także większe zagrożenia, bo potwory są odpowiednio silniejsze.
Każdy poziom doświadczenia to inny kolor. Mapa, po której się poruszamy, podzielona jest również według tego samego wzoru. Jeśli nie spełniamy wymagań - nie posiadamy odpowiednio rozwiniętej postaci, nie mamy wstępu do niektórych lokacji. Także wyzwania, przed którymi stawiani są nasi śmiałkowie, są podzielone na grupy - ciągniemy karty odpowiadające kolorowi obszaru na jakim się znajdujemy. Wchodząc na nowe tereny musimy się liczyć z tym, że potwory, z którymi dane się będzie zmierzyć będą odpowiednio silniejsze, ale też przedmioty za ich pokonanie bardziej wartościowe. Karty zdarzeń są dwustronne - po jednej zdarzenie/przeciwnik, na drugiej nagroda. Minusem takiego rozwiązania jest fakt, że po jakimś czasie zna się na pamięć wszystkie kombinacje i nie zostaniemy już raczej niczym zaskoczeni.
"Sercem" gry są misje, których może podejmować się gracz. Dzięki wypełnianiu ich zdobywamy punkty męstwa. Kto pierwszy zdobędzie ich 8 - wygrywa grę. Większość misji sprowadza się do przynieś, idź, zabij. Gra jednak jest tak pomyślana, ze każda rozgrywka jest inna i niepowtarzalna.
Walki pomiędzy graczami tak naprawdę nie mają większego sensu, gdyż zabicie przeciwnika zdarza się naprawdę rzadko. Tutaj raczej walczymy przeciwko "światu" niż między sobą. Więcej szkód naszym adwersarzom poczynimy rozstawiając odpowiednio żetony odkryć. Są to elementy dające odpowiednie bonusy czy też przeszkadzające innym bohaterom. Układane są na planszy zakryte i jedynie osoba, która je układa, wie co się tam znajduje. Inni przekonają się dopiero co ich czeka po wejściu na pole z żetonem.
Ci, którzy nie lubią losowości w grach nie będą zachwyceni. Ruch, energia potrzebna do "uruchomienia" zdolności,  jak również walka oparte są na rzucie kością. Także losowo dociągamy karty wyzwań, co powoduje, że ktoś, kto ma szczęście szybciej skompletuje odpowiednie wyposażenie. Jedynym utrudnieniem jest to, że poszczególni bohaterowie mają ograniczenia co do możliwości wykorzystywania broni czy zbroi. Z drugiej strony możemy mieć pewność, że każda gra będzie wyglądać inaczej. Dla ,mie minusem jest fakt, że w podstawce jest tylko 4 bohaterów  i dość mało kart wyzwań. Oczywiście FFG wypuściło stosowne rozszerzenia  z dodatkowymi postaciami  i kartami, ale skompletowanie ich wszystkich to spory wydatek. W WoWAG mamy do czynienia z duża ilością tekstu. Informacji na kartach jest mnóstwo. Na szczęście gra została wydana w języku polskim. Na pewno ucieszy to tych, którzy nie władają biegle językiem angielskim, a chcieliby w pełni cieszyć się rozgrywką. Niestety, przy takiej ilości pracy nie udało się uniknąć kilku błędów. Na szczęście zostały one wychwycone i stosowna erratę można znaleźć na stronie wydawcy: http://www.bard.pl.
Przez cały czas nie mogę się zdecydować jaką ocenę końcową wystawić tej grze. Z jednej strony rozgrywka nie jest jakoś mocno emocjonująca. Bardziej nerwowo robi się pod koniec gry, gdy ścigamy się z innym przeciwnikiem, by  wykonać misję przed nim, a tym samym wygrać. Brakuje mi także większej interakcji pomiędzy graczami. Z drugiej strony nie nudzimy się i wbrew pozorom musimy nawet czasami zapędzić do pracy nasze szare komórki, by sensownie wykorzystać umiejętności, zdolności i ekwipunek, który posiadamy. Także spora losowość w pewnym momencie staje się atutem, gdyż nie zawsze jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkie konsekwencje naszych poczynań i nasze plany musimy korygować na bieżąco.
Jeśli nie wymagacie od rozgrywki zbyt wiele i chcecie spędzić miłe 2 godziny nad planszą nie rozczarujecie się. Gdy jednak poszukujecie wyrafinowanych taktyk, "łamania głowy" nad  każdym ruchem to WoW Gra Przygodowa może nie spełnić waszych oczekiwań. Tak naprawdę najlepiej sprawdza się,  gdy chcecie spędzić niedzielne popołudnie w niewielkim gronie znajomych.