Tikal to największe i najważniejsze miasto w Królestwie Majów. Znajduje się w środku nieprzebytej dżungli w północnej Gwatemali. Majowie zamieszkiwali Tikal od 600 r. p.n.e. do 900 r. n.e., ale do dziś niewiele wiadomo na temat cywilizacji, która kwitła tam przez 1500 lat

Celem gry jest eksploracja i odkrycie tajemnic starożytnego miasta. Zwycięzcą zostaje ta osoba, która uzbiera najwięcej punktów podczas 4 podliczeń w czasie gry.

Do dyspozycji graczy oddano uczestników wyprawy oraz możliwość rozbicia do dwóch obozowisk na eksplorowanych terenach.
Tura gracza składa się z dwóch etapów – dociągnięcia i dołożenia sześciokątnego kafelka z terenem do istniejącej już planszy oraz wykorzystaniu 10 punktów akcji. Hexy mogą zawierać świątynie, fragmenty dżungli, polany ze skarbami oraz wulkan. Wylosowanie tego ostatniego powoduje, że następuje podliczanie punktów zwycięstwa, które możemy zdobyć za kontrolowanie świątyń i odnalezione skarby.

Punkty akcji można swobodnie rozdzielać pomiędzy ruch, wystawienie członków ekspedycji, odkrywanie kolejnych poziomów świątyni, zbieranie skarbów, czy rozbijanie obozowiska. Można także mianować jednego z uczestników wyprawy strażnikiem świątyni, tym samym budowla do końca gry pozostaje pod kontrolą gracza, który ją przejął. Oczywiście każda z akcji kosztuje inną ilość punktów. Wraz ze wzrostem liczby uczestników wyprawy, pojawieniu się dodatkowych obozów czy świątyń na planszy, sytuacja coraz bardziej się komplikuje i wymaga od graczy sporo wysiłku, by jak najbardziej efektywnie wykorzystać te punkty.
Co do oprawy gry, to ta stoi na bardzo wysokim poziomie. Wszystkie żetony, plansza, są wydrukowane na porządnej grubej tekturze, która przetrwa niejedną grę. Duży plus należy się także wydawcy za drewniane pionki. Uważam, ze mimo wszystko, nawet najlepiej wykonana plastikowa figurka ustępuje elementom wykonanym z drewna.. Na pochwałę zasługuje również plastikowa wypraska w pudełku, dzięki czemu wszystkie części składowe gry maja swoje miejsce i nie trzeba potem tracić czasu na segregowanie żetonów przed rozpoczęciem rozgrywki.
Sama rozgrywka jest bardzo wciągająca. Z każdym dołożonym nowym kafelkiem terenu sytuacja potrafi zmienić się diametralnie, a etapy, w których podliczane są punkty naprawdę potrafią podgrzać atmosferę. Przejmowanie świątyń, odkrywanie skarbów, spora liczba możliwych do wykonania akcji, powoduje, iż nie jest to gra do tzw. „piwa”. Potrzeba tu skupienia i trzeźwej oceny sytuacji.
Dla graczy, którzy nie lubią zbytniej losowości w grze, przygotowano wariant z licytacją kafelków terenu. Zamiast dociągać je pojedynczo, wykłada się ich tyle, ilu graczy bierze udział w rozgrywce. Następnie odbywa się licytacja, opłacana z punktów zwycięstwa. Według mnie takie rozwiązanie zabija klimat rozgrywki – nie ma tego dreszczyku emocji, który towarzyszy dociąganiu każdego kafelka i oczekiwaniu na pojawienie się w grze wulkanu.
Tak naprawdę ciężko mi znaleźć jakieś wady Tikala. Jedynym minusem jest niestety wysoka cena.
Gra się dobrze sprawdza zarówno przy 2 jak i 4 osobach. Oczywiście wraz ze wzrostem uczestników na planszy robi się „ciaśniej”, a walka o punkty staje się bardziej zaciekła. Fakt losowania skarbów także nie przeszkadza. Moim zdaniem odkrywanie nowych żetonów, dodaje tylko uroku rozgrywce. Zasady są proste i nieskomplikowane, co prawda liczenie punktów akcji początkującym graczom może sprawiać niewielkie trudności, lecz już po kilku rundach przebiega szybko i sprawnie.
Grę z czystym sumieniem mogę polecić praktycznie wszystkim. Ciekawa, wciągająca rozgrywka, staranne wykonanie powodują, że powinna przypaść do gustu każdemu fanowi planszówek. Mimo, że nie jest tania, warto w nią zainwestować. Poza tym Tikal zdobył prestiżową nagrodę Gry Roku 1999 w Niemczech. Również Deutscher SpielePreis przyznało mu 1 miejsce w 1999 roku. International Gamers Awards uznało go za Najlepszą Grę Strategiczną roku 2000. Nagrody chyba mówią same za siebie...