Kto by pomyślał, że udawanie chłopa może dać tyle przyjemności? Nie mówimy tu, wbrew pozorom, o wstąpieniu do Samoobrony i zdobyciu lukratywnej posadki, lecz o przeniesieniu się do roku 1670 i pokierowaniu własnym gospodarstwem rolno-hodowlanym...
Agricola, stworzona przez Uwe Rosenberga, to piekielnie rozbudowana gra, oferująca kilka trybów zabawy. Można nawet zasiąść do niej samotnie i rozegrać coś w rodzaju kampanii. Przyjemniej jednak bawić się w większym gronie (do pięciu osób), wykorzystując cały potencjał Agricoli. Odradzamy za to wariant "familijny" - niby przewidziany do spędzenia czasu wspólnie ze swoimi pociechami, ale banalny i nadmiernie uproszczony. Niech małolaty uczą się myśleć i podejmą wyzwanie pełnej gry! Trening szarych komórek nikomu jeszcze nie zaszkodził.



SZEDŁEM SOBIE ŁĄCZKĘ KOSIĆ, SŁONKO ŚWIECIŁO...
No, może aż tak sielankowo nie jest... W sumie bierzemy udział w wyścigu pomiędzy gospodarstwami o największy prestiż we wsi, a rywalizacja wyklucza idyllę. Są to jednakże zmagania czysto pokojowe, nie można bezpośrednio szkodzić innym graczom. Oczywiście, wszelkie zagrania w rodzaju podebrania kluczowych zasobów, dostępnych we wspólnej puli, są dozwolone. Jakiej wspólnej puli? Cóż, chyba najwyższy czas przejść do szczegółów rozgrywki... Skoncentrujemy się - z braku miejsca ? jedynie na najpełniejszym wariancie zabawy w Agricolę.
Obszar gry składa się z szeregu plansz, notabene pięknie wykonanych i solidnych. Każda z osób biorących udział w zabawie ma przed sobą własne gospodarstwo, podzielone na szereg pól. Zależnie od przyjętej strategii i przebiegu gry zapełniają się one uprawami, pastwiskami oraz izbami domu. Pośrodku zaś znajdują się cztery plansze głównego obszaru. Tam wysyłamy członków swej kmiecej rodziny, by pracowali. Możliwości jest wiele. Przede wszystkim niektóre pola są nadrukowane na stałe, a reszta zależy od ilości osób biorących udział w rozgrywce oraz od upływu czasu. Warto wiedzieć, iż jeśli na danym polu już ktoś stoi, to w tej rundzie nikt inny nie może wykonać tej samej pracy. Na owych obszarach pobieramy surowce budowlane (drewno, kamień, glina, trzcina), uprawne (warzywa, zboże), pożywienie oraz zwierzęta hodowlane (owce, dziki, krowy). Tam też znajdują się pola dotyczące innych specjalnych czynności (budowa ogrodzeń, obór, domu, powiększanie rodziny, przejęcie roli pierwszego gracza).




GOSPODARSTWO TYSIĄCA I JEDNEJ MOŻLIWOŚCI
Niepowtarzalność rozgrywkom zapewnia przede wszystkim zestaw kart pomocników i usprawnień. Każda z nich ma swoje specjalne zasady modyfikujące zabawę, wymaga też zwykle spełnienia pewnych warunków wstępnych do zagrania jej na stół z ręki. Do dyspozycji mamy 169 kart pomocników i 149 usprawnień. Pulę podzielono na grupy, zależne od ilości osób przy stole. Z niej losujemy po siedmiu pomocników i siedem małych usprawnień. Zapoznanie się ze swoją "ręką" znacząco modyfikuje taktykę na daną grę - a jak łatwo policzyć, długo nie natrafi się na identyczny zestaw...
W czasie rozgrywki orzemy pola, obsiewamy, zbieramy plony, żywimy rodzinę, rozbudowujemy i unowocześniamy dom... ciągle coś się dzieje. I tak przez 14 rund. Potem następuje podsumowanie i obliczenie punktów. Nie ma jednej drogi do zwycięstwa, można eksperymentować do woli. Duży poziom złożoności i niepowtarzalność rozgrywek to kluczowe atuty Agricoli, które sprawiają, iż należy zaliczyć ją do najlepszych gier planszowych na świecie (potwierdzają to liczne nagrody). Za raz wydane pieniądze możemy bawić się setki razy, bez ryzyka rutyny i znudzenia. Prawdziwy skarb, do tego polska edycja jest ładniejsza od oryginalnej - niemieckiej (chociażby zwierzęta hodowlane wycięte są z wzorników, a nie symbolizowane kolorowymi kostkami).