Najbardziej oczekiwana gra roku rozczarowuje. A miało być tak pięknie...
Dlaczego gra, którą w wersji na Xboxa 360 oceniano na 97% (średnia z niemal 100 recenzji!), zawodzi na PC? Komputerowa GTA 4 to wciąż świetny, genialny, grywalny, wciągający, rozbudowany i klimatyczny tytuł. Tylko momentami nie da się w niego grać...

PECETOWI MÓWIMY: NIE!
Niniejsze słowa piszę w chwili, gdy z Internetu można już ściągnąć pierwszy oficjalny patch do gry. Niestety, nie rozwiązuje on większości problemów. Dawno już nie widziałem tak niechlujnej konwersji gry z konsoli na komputer. Nie mam pojęcia, dlaczego na pecetową wersję trzeba było czekać aż kilkanaście miesięcy. Jedno jest pewne, ten czas nie został dobrze wykorzystany. GTA 4 to rozrywka dla ludzi cierpliwych (gra lubi wywalać się do pulpitu), a także niewrażliwych na szereg irytujących technicznych niedoróbek oraz Bugów, do których należą: złe nakładanie się tekstur, rozmywające się elementy otoczenia, tylko częściowy cień (wygląda, jakby słońce zasłaniały wielkie, wiszące w powietrzu, bryły geometryczne), gubiące się tekstury... Jakby tego było mało, produkcja ta ma ogromne wymagania sprzętowe. Nie mam pojęcia, jak potężną konfigurację posiadać trzeba, by tytuł GTA 4 chodził płynnie. Komputer z procesorem AMD Athlon 64 X2 6000+, z 4 GB Ramu i Radeonem HD 4870 okazał się niewystarczający, chwilami gra nieźle się przycinała. Skoro nowy sprzęt za 2,5 tysiąca nie wystarcza... Najwyraźniej to po prostu nie jest gra na PC. Gdybym wierzył w spiskowe teorie, nie miałbym wątpliwości, że twórcy celowo ją spaprali, aby zachęcić rzesze sfrustrowanych pecetowców do zakupu konsol nowej generacji. Znam kilka osób, które takowe postanowienie już podjęły.



AMERICAN DREAM
Jeśli przebrnęliście przez powyższy fragment i wciąż jeszcze chcecie zagrać w GTA 4 na PC, to znaczy, że jesteście naprawdę zdeterminowani. I dobrze, bo jeśli pominąć problemy techniczne, o których wspominałem, niewątpliwie mamy do czynienia z najlepszą i najgrywalniejszą częścią tej kultowej serii!
Nico Bellic jest nielegalnym imigrantem, przybyłym do Ameryki z nadzieją na lepsze życie. Główny bohater szybko przekonuje się, że rzeczywistość daleka jest od tego, co widział w amerykańskich filmach i serialach, mieszkając w Europie. "Witajcie w Liberty City, mieście, gdzie ludzie są wściekli i samotni, a podatki sięgają nieba" - ów napis, znajdujący się na oficjalnej stronie internetowej gry, doskonale oddaje klimat miejsca, do którego trafiamy. "Klimat"
to jedno ze słów kluczy, jakich należy używać przy opisywaniu GTA 4. Nigdy jeszcze nie widziałem tak rozbudowanego, realistycznego i tętniącego życiem świata gry jak tutaj. Nie wierzycie? Zatrzymajcie się na rogu ulicy i poobserwujcie otoczenie. Usłyszycie rozmowy przechodniów, ich kłótnie; zobaczycie ludzi stołujących się w fastfoodach (na twarzy pracownika przebranego za wielkiego gumowego kurczaka, będącego maskotką sieci, dojrzymy znudzenie!), robiących zakupy, wdających się w bójki; pijaków oddających mocz w zaułkach... W poprzednich odsłonach można było napadać na ludzi na ulicy bez większych konsekwencji. W GTA 4 istnieje duże prawdopodobieństwo, że traficie na jakiegoś zakapiora, który bez namysłu sprzeda wam kosę, wysyłając na małą rekonwalescencję do szpitala.



GDZIE MOJA TRAWKA?
W czwórce, podobnie jak w ostatnich odsłonach cyklu, fabuła oraz postacie są najważniejsze. Galerię oryginalnych bohaterów "z krwi i kości" otwiera sam Nico. W gruncie rzeczy rzezimieszek i gangster, ale o dość filozoficznym usposobieniu, zdystansowany do tego, co robi. To postać o wielu twarzach, która bez problemu potrafi zaskarbić sobie sympatię gracza. Tak naprawdę o żadnej osobie, jaką spotkamy w grze, nie można powiedzieć: "sztampowa i nijaka". Wszystkie wydają się przekonujące i prawdziwe, do czego w znacznej mierze przyczynia się ich język. Upaleni trawą rastafarianie mówią slangiem tak szybko, że ciężko ich zrozumieć (oczywiście w tle leci Bob Marley!), a rozzłoszczeni ruscy lub bułgarscy gangsterzy zaczynają mówić w swoim języku. W takich momentach, gdyby nie napisy, nie wiedzielibyśmy, o co chodzi. W Liberty City da się też usłyszeć zdania wymawiane po polsku, i to bynajmniej nie ograniczające się do pewnego jakże popularnego "przecinka". A takich klimatycznych drobiazgów jest tu pełno! Streszczanie fabuły nie ma sensu, ale to chyba najlepszy scenariusz, jaki dotychczas napisano na potrzeby serii. Ponadto podejmowane podczas niektórych misji decyzje wpłyną na dalszy rozwój zabawy, dlatego grę warto przejść minimum dwa razy!



NA RANDKĘ PRZEZ INTERNET
W GTA 4 najbardziej urzekła mnie olbrzymia liczba możliwości stojących przed głównym bohaterem. Oprócz wykonywania misji fabularnych Nico może spędzać czas z przyjaciółmi i "pielęgnować" znajomości - pójść na popijawę, skoczyć na partyjkę w rzutki lub kręgle, odwiedzić klub ze striptizem albo wybrać się na występ kabaretu. Inną opcję stanowi umówienie się na randkę. Z tą różnicą, że tutaj, w przeciwieństwie do San Andreas, posiadanie dziewczyny wiąże się z profitami. Partnerka może np. załatwić zniżki w sklepie lub pomóc zgubić policyjny pościg. Samotne kobiety najłatwiej znaleźć na portalu randkowym. Albowiem w GTA 4 bohater może udać się do jednej z wielu kafejek, by skorzystać z Internetu (kolejna świetna innowacja). Da się tam poczytać ogłoszenia, sprawdzić prognozę pogody, odebrać maila (na skrzynkę przychodzi także spam!). Twórcy ukryli w Internecie mnóstwo prześmiesznych i złośliwych tekstów, jak choćby ten z radami dla amerykańskich turystów, odwiedzających poszczególne europejskie kraje, czy parodie ofert reklamowych Ikei. O tym, jak rozbudowany jest świat gry, świadczy najlepiej fakt, że ściągamy z sieci nowe dzwonki oraz tapety do swojego telefonu komórkowego! Ten niepozorny gadżet, bez którego nie wyobrażamy sobie dzisiejszego życia, przydaje się również w kilku misjach (trzeba zrobić zdjęcie podejrzanemu i wysłać zleceniodawcy, by upewnić się, kogo zabić). Na komórkę dostajemy różne ważne smsy, możemy wybrać, do kogo zadzwonić, i zapytać go o dodatkową robotę lub zaproponować wspólny wypad na miasto. Total! A na misję nie musimy dojeżdżać skradzionym samochodem - wzywamy taksówkę i każemy się tam zawieźć. Alternatywę dla gangsterskiej roboty stanowi zdobycie radiowozu i zrobienie czegoś dobrego - np. zlikwidowanie bandyty z listy 10-ciu najbardziej poszukiwanych przez policję przestępców.



INNOWACJA TO JEST TO!
Sporo w GTA 4 nowości, ale z braku miejsca nie mogę napisać o wszystkich zbyt wiele, więc spróbuję je chociaż wymienić. Nowe zdolności bohatera: Nico może ukrywać się za przeszkodami terenowymi i samochodami oraz wystawiać broń poza osłonę i strzelać na ślepo. Nabył również umiejętność wspinania się na przeszkody terenowe, np. murki. GPS, wskazujący najprostszą trasę do celu, ułatwia wiele misji, bo Liberty City okazuje się naprawdę ogromne! Powrót zadań polegających na eliminowaniu osób wyznaczanych przez tajemniczy głos z budki, a także widowiskowych kaskaderskich skoków/lotów samochodem to kolejne zmiany. Ponadto wersja PC może poszczycić się fajnym bajerem - edytorem video pozwalającym zapisać ostatnie 30 sekund zabawy. Te nakręcone filmiki da się ze sobą łączyć, dodawać muzykę czy efekty specjalne - świetna sprawa. Tym bardziej, że plikami video można dzielić się z innymi przez Rockstar Social Club (bez tej aplikacji nie uruchomicie gry!). Poprawiono również tryb celowania oraz rozbudowano multiplayer. Mój znajomy twierdzi, że ta gra byłaby warta swojej ceny nawet wtedy, gdyby oferowała tylko rozgrywkę sieciową. Trochę w tym przesady, faktem jest jednak, że zabawa w policjantów i złodziei w GTA 4 strasznie wciąga. A oprócz tego są jeszcze m. in.: wyścigi, kradzieże samochodów, walka o przejęcie fragmentu miasta... Pewnie widzieliście w Internecie osobne recenzje dla trybu wieloosobowego GTA 4. Niestety, aby korzystać z dobrodziejstwa sieciowej rozgrywki, trzeba się przedrzeć przez te wszystkie dodatkowe instalacje, update'owanie, rejestracje, kłopoty z połączeniem, podpisywanie cyrografu, weryfikacje, itp. Masakra.

POLICJANCI SĄ NA PĄCZKACH
Wady GTA 4? Wbrew pozorom istnieje ich kilka. Choćby strasznie niemrawa policja. Zgubić stróżów prawa przy jednym lub dwóch gwiazdkach jest dziecinnie łatwo. Tak naprawdę emocjonująca zabawa w kotka i myszkę powoli rozkręca się dopiero od trzeciego poziomu, gdy do akcji wkracza śmigłowiec. Choć twórcy zwiększyli realizm jazdy, znosząc wszechmoc hamulca ręcznego (wcześniej pozwalał wyrobić się na każdym zakręcie), samochody bardzo rzadko dachują. Niby wehikuł już powinien to zrobić, lecz nagle pojawia się "przeciwsiła" pomagająca mu wylądować na kołach (jeśli graliście w Mass Effect: coś identycznego działo się z pojazdem Mako). Wygląda to przekomicznie. Wrogowie też nie powalają swoją inteligencją - wystarczy zaczaić się za rogiem, a ci będą po kolei wchodzili pod muszkę jak kaczki na strzelnicy. Frustrujące bywa czasem odbieranie telefonów, bo w trakcie rozmowy nie można ani strzelać, ani kraść samochodu, a więc przez kilka newralgicznych sekund jesteśmy bezbronni. Co jeszcze? Kamera filmowa to bardzo fajny, ale zupełnie nieprzydatny bajer.
W GTA 4 twórcy stworzyli kompletny i złożony świat oraz wprowadzili wiele przydatnych i podnoszących grywalność innowacji. Jedną z moich ulubionych stanowi możliwość automatycznego powtórzenia misji zaraz po porażce, bez konieczności ponownego dojeżdżania do miejsca jej zlecania, jak to się działo dotychczas. GTA 4 to niewątpliwie jeden z najlepszych tytułów akcji, w jakie kiedykolwiek grałem (przez 15 lat z okładem). Szkoda tylko, że aby się nim nacieszyć, trzeba sięgnąć po wersję konsolową. Ewentualnie możecie poczekać jeszcze około trzech miesiące w nadziei, że do tego czasu wyjdzie kilka patchy, które naprawią całą masę błędów zabijających tę znakomitą i wybitną grę.