Odświeżenie obu najważniejszych linii serii Command & Conquer było świetnym pomysłem. Przynajmniej do tego momentu, bo jeśli coś ma być robione na siłę i na odczepnego, to może już to sobie darować?
W dzisiejszych czasach "płatnych betatestów", gdy bardzo rzadko klient dostaje do ręki dopracowany produkt, gry takie jak Red Alert 3 od razu są do przodu. Szkoda, że tam, gdzie wystarczy twórcom rzemieślniczego kunsztu, zwykle jakoś brakuje artystycznego polotu. Taka właśnie była trzecia odsłona tytułu Red Alert. Dopracowana i pusta, niebudząca emocji. Dodatek opiera się na tym samym silniku, więc jest równie stabilny. Okazuje się jednak, że wbrew pozorom podczas prac nad wersją podstawową autorom jeszcze się cokolwiek chciało. Tu odpuścili sobie całkowicie.



KOOPERACJA JEST PASSE?
W mocno chaotycznym dodatku - który, mimo iż skromny, a na dodatek dystrybuowany cyfrowo i pozbawiony jakichkolwiek bajerów, kosztuje 80 PLN - zabrakło najbardziej chyba charakterystycznej cechy obecnej w Red Alert 3. Otóż misji z czterech mini kampanii najwyraźniej nie robili ci sami ludzie, bo całkowicie wyrzucono z nich kluczową opcję kooperacji dwóch graczy. To oznacza również powrót do typowych scenariuszy, gdyż komputerowi pomagierzy to również siłą rzeczy przeszłość. Mamy więc po kilka silnie skryptowanych misji na mini kampanię, a do każdej postarano się jakoś dorzucić wątek FutureTech - korporacji pociągającej za sznurki na wysokim szczeblu. Najciekawsza jest opowieść o ucieczkach i powrocie Juriko Omegi, ale i ona fabularnie stoi na poziomie historyjki dla przedszkolaków. Na każdym kroku człowiek widzi, że robiono ów dodatek w koszmarnych warunkach: jednocześnie od niechcenia i na siłę. Szkoda tylko, że we wstawkach filmowych do tych banalnych historyjek marnuje się Malcolm McDowell, dający pokaz umiejętności komicznych jako europejski prezydent. W zasadzie poza nim uwagę zwracają jedynie dziewczyny, szalejące w minispódniczkach i z dekoltami poniżej pępka.



"OLDSKUL", CZYLI RUSH
Dorzucono też tryb Wyzwań - takie coś, co może udawać kampanię, ale już nie wymaga filmików i pozorów układania fabuły. Ot, FutureTech przejmuje sprzęt trzech stron konfliktu i w ramach treningu walczy z dowódcami wszystkich stron (niezły bełkot, prawda?). Każda kolejna misja odblokowuje następną jednostkę z armii którejś ze stron. Tytułowe wyzwanie polega na rekordzie czasowym do pobicia. Aby daleko nie szukać, w pierwszej misji wróg ma bazę (częściowo rozbudowaną i z odrobiną wojsk)... położoną o pół minuty marszu od nas. Mamy miejsce na instalację i wszystko robimy od zera. Rekord do pobicia to 4,5 minuty na zniszczenie przeciwnika. Takie wytyczne oznaczają rush, czyli taktykę, od której twórcy RTS uciekają w ostatniej dekadzie jak najdalej. Za taki "oldskul" to my już podziękujemy...



Czas kończyć, bo szkoda o tej produkcji pisać na dwóch stronach. Droga, uboga w zawartość, niespójna paczka drobnych dodatków do Red Alert 3. Można ją sobie odpuścić. Na rynku jest Dawn of War II i właśnie ukazuje się rozszerzenie do World in Conflict. Po co obciążać budżet niepotrzebnymi wydatkami? No dobrze, gra jest stabilna jak diabli. Za to dodajemy gwiazdkę.