Po otworzeniu Puszki Pandory komputery zostaną zalane koszmarkami w stylu Legendary. Wspomniałem o Puszce Pandory, bo wokół niej kręci się fabuła recenzowanej strzelanki. Główny bohater otrzymuje zadanie wykradnięcia owego artefaktu z? muzeum. Przypadkiem doprowadza do jego otwarcia i tym samym sprowadza apokalipsę na Nowy Jork. Niestety, gra jest równie koszmarna, co fabuła...



MITYCZNA PORAŻKA
Aby było ciekawiej, Puszka Pandory napromieniowuje bohatera, dając mu możliwość czerpania energii z zabitych przeciwników oraz jedną (tak, aż tyle!) specjalną umiejętność - odpychanie wrogów kinetyczną falą. Nie zamierzam kontynuować wątku fabularnego, bo im dalej, tym bardziej żenująco się robi. Choć graficznie Legendary nie wygląda zbyt dobrze, twórcom udało się całkiem nieźle oddać klimat miejskiej apokalipsy. Po Nowym Jorku latają wielkie gryfy, które porywają ludzi i samochody, materializuje się gigantyczny golem, biegają wilkołaki... Wszystko dookoła płonie, przerażeni ludzie uciekają, a w środku tego piekła jesteśmy my ? skazani na poruszanie się po sztucznie ograniczanych i kiepsko zaprojektowanych levelach. W oczy od razu rzuca się też słaba animacja ruchów postaci, denerwują pseudoskoki, które w niczym nie pomagają, gdyż plansze naszpikowano niewidzialnymi ścianami. Sporo tu filmików, ale ponieważ nie da się ich przewijać (fatalnie!), zyskacie wiele okazji, by przyjrzeć się np. brzydkim twarzom. Zagadki nie należą do trudnych, a przedmioty, których można użyć, świecą z daleka. Broni jest mało, nieoczekiwanie potężnym narzędziem zagłady okazuje się zwykły topór strażacki... Mityczne potwory, choć wyglądają groźnie, są głupie i dość podatne na zwykły ołów (sic!). Ludzcy przeciwnicy zachowują się ciut lepiej, jednak do przyzwoitego poziomu daleko. Legendary to krwawy i brutalny tytuł, lecz dramatycznie odstaje od poziomu Left 4 Dead (gra miesiąca w zeszłym numerze). Czasem twórcy próbują nas straszyć dla urozmaicenia, ale czynią to dość nieudolnie, bo korzystają z chwytów z horrorów klasy B z lat 80. minionego wieku... Recenzowany shooter to typowy produkcyjniak, skomplikowany jak system łamania kodów w grze (trzymamy klawisz E, aby naładować pasek). Jeśli ktoś akurat szuka odmóżdżającej siekanki dla jednego gracza, może zerknąć na Allegro i spróbować kupić ją za mniej niż pół ceny. Inaczej zupełnie się nie opłaca.